کتاب لیا پارک و جواهر گمشده (رمان کره ای) - نشر نگاه آشنا

پشت جلد:

چشم‌هایم را ریز کردم و با دقت بیشتری به نقاشی خیره شدم و متوجه دو زن با لباس‌های فانتزی از نوع هانبوک شدم که شمشیر در دست داشتند.یادم آمد. قیافه آن ها دقیقاً شبیه نقاشی روی گلدان سبزی که در خانه داشتیم بود. گیج و منگ گفتم: آره ولی معنیش رو نفهمیدم‌. هِلمونی نوک تیز سوزن را به بند اول انگشت اشاره‌ام فرو کرد. از سوزش و دردش جیغ خفه‌ای کشیدم. هِلمونی انگشتم را روی نقاشی آن دو زن گرفت و با فشار کمی یک قطره خون روی آن‌ها چکاند. ناگهان زنان توی نقاشی جان گرفتند و مثل یک تصویر زنده شروع به حرکت و مبارزه کردند. مات و مبهوت نقاشی مقابل‌مان بودیم‌. انگار در حال تماشای یک فیلم زنده بودیم. حرکاتشان در مبارزه بسیار قوی و محکم و کوبنده و در عین حال خیلی زیبا و ظریف بود. جون کمی خودش را جلو کشید تا دید بهتری داشته باشد. با دهان باز گفت: وای چه باحال! 

گیج و منگ پرسیدم: من باعث شدم تصویرشون زنده بشه؟ ولی چه‌جوری آخه؟

اصلاً با عقل جور در نمی‌آمد. من که جادویی نداشتم. اصلاً چه چیز خاصی در مورد این دو زن وجود داشت؟ 

به خاطر این که تو یه هورانگ هستی عزیزم. این توی خون توعه و تو از نسل یکی از این دو زن هستی ...