خاطرات یک آدمکش

در تمام این مدت، فقط به کشتن فکر می کردم. جنگ یک نفره‌ای را علیه دنیا به راه انداختم. می‌کشتم، فرار می‌کردم و مخفی می‌شدم. دوباره می‌کشتم. فرار می‌کردم و مخفی می‌شدم. آن زمان چیزی به نام آزمایش دی‌ان‌ای یا دوربین‌های مداربسته وجود نداشت. حتی عبارت «قاتل زنجیره‌ای» هم چندان شناخته شده نبود. به ده‌ها فرد مشکوک و  بیمار روانی مظنون می‌شدند و آن‌ها را به پاسگاه پلیس می‌کشاندند و شکنجه‌شان می‌کردند. 

زندگی من را می‌توان به سه دوره تقسیم کرد: کودکی‌ام، قبل از اینکه پدرم را بکشم؛ جوانی و بزرگسالی‌ام که به آدم‌کشی گذشت؛ و زندگی آرامم بعد از دست برداشتن از آدم‌کشی.